Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011




1 σχόλιο:

  1. 1- Εχει σχεδιαστεί επιτυχώς η ρωγμή στον Καμβά, στο Νου, στο Ενδεχόμενο
    και η Θηλυκότητα ντυμένη το Φως της
    ανατέλει από μιας Αβύσσου τον Ορίζοντα
    κι ας είναι Μονιμα αΞημέρωτη κι ΑνεΞημέρωτη Φύση....

    Ίσως οικειοποιείται τις αποχρώσεις που ο Συνειρμός σου της Αφιερώνει...
    μα ... στο 2ο στιγμιότυπο Επαφής {2ος πίνακας}, γυρίζει το Φεγγάρι της Ανάποδα
    και όλο το Κρασί της Επικοινωνίας ποτίζει {ρευστό αόρατο κόκκινο}
    τη Φυγή που ετοιμάζεται με αποσκευές γεμάτες από Δικά σου Χρώματα,
    αφήνοντας στον 3ο πίνακα μία ξανθιά ανταύγια Σκέψης Σου
    να νοσταλγεί στιγμές που κατόρθωσες έστω και στιγμιαία
    να ξεδιψάσεις το πινέλο σου στο Βελούδινο Νερό μιας απύθμενης θαλάσσης....
    όπως η Γυναίκα.....

    Ριψοκίνδυνο αποΤόλμημα... μα πάντα αφήνει μία αίσθηση ΖΩΗΣ στα άψυχα κι ακίνητα χρώματα του καμβά.....


    Καλημέρας χαμόγελο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή